ZZRiOW REGIONY

Związek Zawodowy Rolnictwa i Obszarów Wiejskich „REGIONY”,

to niezależny i najmłodszy rolniczy związek zawodowy, założony 9 kwietnia 2010 roku z inicjatywy Bolesława Borysiuka oraz Ryszarda Każmierczaka (Łódzkie), Józefa Sztorca (Małopolska), Małgorzaty Godlewskiej (Mazowsze), Józefa Juchnikowskiego (Lubelszczyzna) i Radosława Oleksiaka (Mazowsze) – jako członków Komitetu Założycielskiego, wybranego przez 18 delegatów-założycieli Związku. Tymczasowym Przewodniczącym Związku wybrano Ryszarda Każmierczaka. I Krajowy Zjazd Związku, zwołany do Baranowa k. Puław 8 czerwca 2013 roku na Przewodniczącą Związku powołał Renatę Beger, posłankę na Sejm RP IV i V kadencji. 30 sierpnia 2014 roku w Warszawie odbył się Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Związku, który dokonał oceny wpływu sankcji UE przeciwko Federacji Rosyjskiej i kontrsankcji rosyjskich na polskie rolnictwo, oraz dokonał wyboru nowych władz organizacji. Nowym Przewodniczącym Związku wybrano Bolesława Borysiuka (dotychczasowego Wiceprzewodniczącego Związku). 25 czerwca 2016 roku w Baranowie zwołano kolejny Nadzwyczajny Zjazd Krajowy Związku, który szczegółowo przeanalizował dotychczasową działalność organizacji, wskazując przyczyny niezrealizowania szeregu zapowiedzianych inicjatyw programowych. Ponownie powierzając Bolesławowi Borysiukowi funkcję Przewodniczącego Związku, delegaci wymienili dotychczasowy skład osobowy Zarządu Krajowego i zaakceptowali nowe zasady jego działania.

KIM JESTEŚMY? NASZE CELE I ZADANIA.

(Uchwała programowa ZZRiOW „REGIONY” z 9 kwietnia 2010 r.)

Polska jest krajem rolniczym, obszary wiejskie stanowią 93% powierzchni państwa. Na wsi żyje 39% polskiego społeczeństwa i żyć będzie coraz więcej. Polska wieś poniosła w okresie transformacji dramatyczne straty materialne i ludzkie. Nastąpił spadek produkcji mięsa, ryb, mleka, cukru, tytoniu i innych produktów spożywczych. Zlikwidowano szereg cukrowni, młynów, terenowych zakładów przetwórstwa spożywczego.

Około 44% ogółu bezrobotnych mieszka na wsi i to oni zostali zmuszeni emigrować za pracą poza granice Polski. Obok rencistów, to rolnicy i mieszkańcy wsi stanowią grupę zagrożoną ubóstwem.

Powołaliśmy Związek Zawodowy Rolnictwa i Obszarów Wiejskich „REGIONY”, aby zmieniać na lepsze sytuację polskiego rolnika i mieszkańców wsi. Powstaliśmy, bo jesteśmy przekonani, że ciężko pracującemu rolnikowi należy się nie tylko powszechny szacunek od Polaków za POLSKI CHLEB z polskich pól, ale też zapewnienie przewidywalnych, godnych warunków pracy i życia na wsi. Chcemy zlikwidować stan niepewności jutra dominujący wśród mieszkańców wsi, przywrócić rolnikom godność i stabilne warunki życia, tak jak było za Gierka.

Polska wieś i obszary wiejskie potrzebują zasadniczych zmian ekonomicznych i społecznych. Podstawowym problemem jest niska lub wręcz nieopłacalna produkcja rolna niemal we wszystkich jej sektorach produkcji. Otrzymywane z Unii Europejskiej dopłaty obszarowe tylko łagodzą ale nie rozwiązują tego problemu.

Obok rozwijających się w zachodniej części kraju wielkoobszarowych gospodarstw rolnych , na wschodzie i południu kraju dominują rozdrobnione, niskodochodowe gospodarstwa rodzinne o powierzchni 5-7 hektarów. Bez nowej polityki rolnej państwa, gospodarstwa te nie przetrwają w obecnej formie i strukturze.

Zadaniem naszego Związku jest reprezentowanie i obrona interesów tej, najsłabszej części polskich gospodarstw rodzinnych wobec rządzących. Do tego jest potrzebny rzeczywisty, partnerski, ustawowo określony dialog rolników z Rządem.

„Jeżeli zgodziliście się na samorządność robotniczą, musicie również zgodzić się na samorządność rolniczą”- te słowa wypowiedziane w styczniu 1981 roku przez ks.Stefana Kardynała Wyszyńskiego, nawołują i zachęcają rządzących, by wzorem dialogu Rządu ze związkami pracowniczymi i pracodawcami, uruchomić podobny dialog z rolnikami.

CO OFERUJEMY ROLNIKOM I POLSKIEJ WSI?

  1. Sprzeciwiamy się liberalizacji rynku rolnego. Potrzebna jest aktywna rola państwa w rozwoju produkcji żywności (ceny interwencyjne, ubezpieczenia, przechowywanie żywności itp.) i poprawa warunków życia na wsi. Żądamy przywrócenia umów kontraktacyjnych jako gwaranta bezpiecznego obrotu towarowego w gospodarstwie rolnym.
  2. Walka o zwiększenie dopłat obszarowych. Polski rolnik nie dostaje nadal takich samych dopłat jak Niemiec, Francuz czy Belg.Ten fakt zaprzecza istocie Wspólnej Polityce Rolnej UE. Dlatego będziemy dążyć do wyrównania wysokości dopłat oraz wysokości limitów produkcyjnych.
  3. Uproszczenie procedur. Domagamy się uproszczenia procedur i składania wniosków o dofinansowanie w ARiMR co trzy lata oraz ułatwienia ich zabezpieczenia finansowego i rozliczania.
  4. Dopłaty obszarowe w euro. Domagamy się wypłacania dopłat w euro, by polski rolnik sam decydował po jakim kursie wymieni ją na złote.
  5. Skup płodów rolnych. Trzeba zwiększyć kwotowanie i limity produkcji dla płodów rolnych i ich przetwórstwa. Domagamy się wprowadzenia refundacji do wywozu mięsa wieprzowego i innych produktów, co podniesie konkurencyjność polskich eksporterów na rynku światowym.
  6. Walka z nieuczciwymi pośrednikami. Tworzyć należy warunki prawne, umożliwiające rolnikom-producentom sprzedaż bezpośrednią swoich produktów konsumentom lokalnym, jak i w miastach.Trzeba tworzyć metody chroniące rolników przed nieuczciwymi odbiorcami i pośrednikami (np.stworzenie bazy danych o oszustach, dłużnikach odbiorców i pośredników).
  7. Grupy producenckie i sektor spółdzielczy w rolnictwie. Na wzór Holandii, gdzie 99% rolników jest zrzeszonych w Grupach Producentów Rolnych i są właścicielami zakładów przetwórczych, banków, sieci sprzedaży – należy tworzyć transparentne warunki prawne, finansowe, podatkowe , zachęcające polskich rolników do zrzeszania się w grupy producentów rolnych, spółdzielnie rolników i inne zespołowe, nowoczesne formy gospodarowania.
  8. Doradztwo finansowe i prawne dla rolnika. Trzeba stworzyć system usług bankowych i kredytowych dedykowanych rolnikom. Państwo powinno zapewnić ochronę transakcji rolniczych i zagwarantować pomoc prawną dla oszukanych rolników. Należy radykalnie zmienić przepisy określające postępowania komornicze wobec gospodarstw rolnych, idące w kierunku ochrony gospodarstw przed samowolną ich likwidacją.
  9. Staż pracy u rolnika. Potrzeba uruchamiania specjalnych programów wsparcia dla młodych rolników. Absolwent szkoły rolniczej powinien mieć warunki do odbycia płatnego stażu pracy u rolnika.
  10. Odnawialne źródła energii – alternatywne źródła dochodów wsi. To szansa na ekonomiczny rozwój wsi i jej awans cywilizacyjny. Potrzebne są stabilne przepisy , dostęp do kredytów i polityka energetyczna państwa, traktująca rolników jako beneficjentów.
  11. Paliwo rolnicze. Konieczne jest podwyższanie stawki zwrotu podatku akcyzowego w paliwie rolniczym, proporcjonalnie do wzrostu cen na paliwo.
  12. Rozbudowa infrastruktury na obszarach wiejskich. Kategorycznie należy zatrzyma proces zamykania przedszkoli, klubów kultury, bibliotek, Poczty Polskiej. Konieczne jest zwiększenie nakładów na inwestycje drogowe i komunikację na obszarach wiejskich.
  13. Wyrównywanie szans edukacyjnych młodzieży wiejskiej. Należy przywrócić państwowe stypendia studenckie dla młodzieży wiejskiej. Państwo powinno wspierać i utrzymywać świetlice, kawiarenki internetowe, biblioteki, ośrodki kultury, zespoły artystyczne .
  14. Podniesienie rolniczych emerytur. Ciężka praca rolnika powinna zostać wyceniona dużo wyżej niż aktualne stawki. Szacunek i pomoc dla rolnika-seniora!.
  15. Przeciwdziałanie powodziom. Konieczne są inwestycje melioracyjne i reaktywacja spółek wodnych.
  16. Lasy państwowe. Zachowanie własności państwowej lasów, to gwarancja rozwoju kultury leśnej i sprawiedliwy dostęp do bogactwa polskiej przyrody. To także zobowiązanie do przyjaznej współpracy z lokalnym przemysłem drzewnym i nierozrzutne gospodarowanie majątkiem narodowym.

Comments are closed